I wszystko byłoby OK, gdyby nie fakt, że RubiksCube v2 przestał działać..
A dokładniej po wykonaniu dowolnego ruchu wywalał się bliżej nieokreślony błąd w PresentationCore.dll (bliżej nieokreślony, bo opisu błędu wogóle nie było). Co lepsze przed SP1 Beta aplikacja działała prawidłowo...

Błędu szukałem komentując po kolei poszczególne fragmenty kodu i dotarłem do takiej konstrukcji

if (model == null)
{
    model = new Model3DGroup();
}
else
{
    model.Children.Clear();
}

Gdzie model jest typu Model3DGroup. Doszedłem do tego, że aplikacja wywalała się przez linijkę 7. Nie wiem dlaczego tak się zachowywał, ale błąd naprawiłem w następujący sposób:

if (model == null)
{
    model = new Model3DGroup();
}
else
{
    model.Children = new Model3DCollection();
}

I jak na razie aplikacja śmiga

W ogólności służy do tego klasaSystem.Diagnostics.Debugger. Co prawda posiada ona tylko trzy metody przydatne dla programisty, ale liczba ich nie jest istotna;).

• Debugger.Break() - powoduje zatrzymanie działania programu i włączenie debuggera (coś a la standardowy breakpoint)
• Debugger.Launch() - uruchamia debugger i podłącza go do aktualnego procesu, ale jeszcze go nie zatrzymuje
• Debugger.Log(int level, string category, string message - wykorzystuje w przypadku, gdy chcemy wysłać na konsolę debuggera informację zwrotną. Nie potrzebujemy w tym wypadku tworzyć aplikacji konsolowej - w ogóle nie musi ona posiadać jakiegokolwiek okna

Ciekawostką jest to, że wywołania tych metod zostają usuwane w wersji Release projektu. Są one dostępne jedynie w wersji Debug.
Przydatności metody Log() chyba nie trzeba tłumaczyć. Zawsze przecież przydają się dodatkowe informacje w przypadku, gdy badamy rozbudowaną i przebiegającą przez wiele iteracji funkcję.

Break() możemy oczywiście zastąpić standardowym Breakpointem z IDE, ale ma taką zaletę, że zadziała nawet wtedy gdy nie będziemy uruchamiali aplikacji z VisualStudio. Przydatne przy badaniu WebService'ów zainstalowanych na IIS;)

Sąsiednią klasą towarzyszącą System.Diagnostics.Debugger jest System.Diagnostics.Debug udostęniająca asercje (Assert(bool condition) - przy czym warunek musi być spełniony, aby program działał poprawnie) oraz bardziej rozbudowane metody do obsługi wyjścia w konsoli debuggera takie jak Write, WriteIf, WriteLine, WriteLineIf, Indent, Unindent, Print. W każdym bądź razie polecam się z nimi zapoznać

Zdziwiło mnie, że taka ważna struktura w obliczeniach numerycznych nie dorobiła się pożądnej implementacji (dodam jeszcze: darmowej).. No cóż, w takim razie należy samemu napisać odpowiedni kod.

Zacząłem od stworzenia szkieletu klasy:

public class Matrix< T >
{
	T[,] matrix;
        public int N { get; private set; }
        public int M { get; private set; }
        public Matrix(int n, int m)
        {
        }
 
        public T this[int i, int j]
        {
        }
	public static Matrix< T > operator +(Matrix< T > A, Matrix< T > B)
	{
	}
	public static Matrix< T > operator -(Matrix< T > A, Matrix< T > B)
	{
	}
	public static Matrix< T > operator *(Matrix< T > A, Matrix< T > B)
	{
	}
}
 

Dokonałem następnie implementacji pierwszego z operatorów:

        public static Matrix< T > operator +(Matrix< T > A, Matrix< T > B)
        {
            if (A.N == B.N && A.M == B.M)
            {
                Matrix< T > result = new Matrix< T >(A.N, A.M);
                for (int i = 0; i < A.N; i++)
                {
                    for (int j = 0; j < A.M; j++)
                    {
                        result[i, j] = A[i, j] + B[i, j];
                    }
                }
                return result;
            }
            else
            {
                throw new Exception("Matrices have different dimensions");
            }
        }

Próba kompilacji i... błąd: "Operator '+' cannot be applied to operands of type 'T' and 'T'". W sumie prawda, skąd kompilator ma wiedzieć, czy typ T ma zaimplementowany operator dodawania. Właśnie po to wprowadzono system reguł mogący wymusić na danym typie kilka cech. Zaglądam więc do dokumentacji MSDN i niestety nic ciekawego nie znalazłem. Odpalam wyszukiwarkę dotarłem do kilku wątków o tym samym problemie i jedyną odpowiedzią jest to, że: nie można czegoś takiego zrobić ponieważ Double jest typem prostym.

Ostatecznie jest jeszcze jedno rozwiązanie ("Using generics for calculations"), ale moim zdaniem nie do końca jest ono wzorowe z tego względu, że należałoby stosować dodatkową warstwę pomiędzy typami Int32, Double a naszą klasą generyczną. Ale dużego wyboru nie ma..

Download: LINQ to XSD Alpha 0.2

1. Ręcznie parsować plik XML – to już przeszłość...
2. Skorzystać z zintegrowanego z platformą parsera XML oraz XPath – niestety jest to nadal bardzo wiele roboty i można się zagubić w którymś momencie
3. Skorzystać z LINQ to XML – to już wygląda dużo lepiej, ale nadal trzeba się odwoływać do elementów poprzez obiekt Xelement, no i brak jest ścisłego typowania obiektów na typy z XSD.
4. Dzisiaj znalazłem jeszcze taki projekt jak LINQ to XSD. Robi to wszystko co LINQ to XML z jednym małym dodatkiem. Pozwala na ścisłe typowanie obiektów, a to dzięki temu, że sam automatycznie generuje odpowiednie klasy w C#. Niestety wadą uniemożliwiającą skorzystanie z tego cudownego narzędzia jest to, że chwilowo nie jest rozwijany a ostatnia wersja pamięta czasy Visual Studio Orcas beta 1. I z powodu niekompatybilności wersji System.Xml.Linq nie da się tego w prosty sposób uruchomić na wersji RTM. Należy cierpliwie czekać na dalszy bieg wydarzeń...
5. Szukając dalej znalazłem coś takiego jak CodeXS. Potrafi przekonwertować plik XSD na zestaw klas C# (także VB), a następnie jednym poleceniem wypełnić wszystkie struktury danymi z pliku XML opartego na danym XSD z zachowaniem wszystkich typów (także wyliczeniowych) oraz bardziej skomplikowanych struktur. Na stronie producenta jest dostępna wersja online (wysyłamy plik XSD na serwer i ściągamy archiwum z klasami) oraz postać źródłowa tej aplikacji. W prosty sposób można ją podpiąć pod zdarzenia pre-build w projekcie VS i mamy ładny generator kodu na podstawie XSD. Wadą jest niestety to, że chyba nie będzie można wykorzystać tutaj LINQ, gdyż na pierwszy rzut oka nie ma odpowiedniego wsparcia ze strony IDE. Ale poszukam może jeszcze czegoś na ten temat.

Ostatecznie waham się pomiędy rozwiązaniem trzecim a piątym (czwarte naprawdę niestety odpada). Trzecie na obecną chwilę mimo trochę bardziej skomplikowanej składni pozwala na wygodne przeszukiwanie, piąte natomiast posiada bardzo dobre typowanie danych, a z przeszukiwaniem gorzej.

Jeśli chodzi o .NET3.5 to postanowiłem dalej rozwijać moją aplikację badawczą RubiksCube v2, wykorzystując i teraz jakieś względnie nowe rzeczy (dopiero teraz wyszła oficjalna wersja Visual Studio 2008). W tym momencie zapewne najbardziej się skupię na XLINQ, gdyż algorytmy do układania kostki zamierzam zawrzeć w pliku XML, a to powinno ułatwić ich wyciąganie .
Jeśli chodzi o oficjalną wersję VS2008 to zainstalowała się bezproblemowo (w przeciwieństwie do kolegi Dawida ) I na pierwszy rzut oka chodzi trochę lepiej niż wersje beta oraz VS2005. Jak jest w rzeczywistości okaże się w praniu

Przy okazji: to jest pierwsza notka dodana z Worda;)

W zeszłym tygodniu zainteresowałem się trzecią wersją frameworka .NET, ale wsparcie tegoż w Visual Studio 2005 nie było najwyższych lotów, a zwłaszcza modułu WPF. Krótko mówiąc trochę to przymulało W takim razie warto było przetestować następną wersję Visual Studio. Przyjrzałem się dokładniej opisowi Orcasa i dowiedziałem się jednej istotnej rzeczy, która zmieniła moje zdanie na temat objętości instalki. Ta instalka nie zawiera tylko Orcasa, ale także pełną dokumentację MSDN co zmienia postać rzeczy.

W zeszłą środę odinstalowałem MSDNa oraz VS2005 i zainstalowałem Orcasa. Instalacja jak zwykle w tym przypadku trwała około godziny, ale tak to już bywa..
Po odpaleniu IDE jedyną różnicą w porównaniu z VS2005 było estetyczniej wykończone GUI. Układ okien, pasków pozostał niezmieniony.

Następnie otworzyłem okno nowych projektów.

Nowością jest zintegrowane wsparcie dla WPF, WCF, WF. Co prawda w VS2005 też była możliwość doinstalowania odpowiednich paczek, ale według mnie chodziło to trochę wolno.
W prawym górnym rogu okna widać listę z której możemy wybrać docelową wersję platformy .NET.

No to tworzę projekt Windows Forms Application, wrzucam na formę przycisk, wciskam F5 i.. błąd.. Problemy z biblioteką alink.dll. Czasem tak bywa Tworzę inny typ projektu, kompiluję i to samo. Dziwne. Po skorzystaniu z pomocy http://google.com dowiedziałem się, że należy wpierw wgrać poprawki. Znajdują się one w WCU\dotnet\ na płycie instalacyjnej. W sumie trzy pliki. Po zainstalowaniu i ponownym uruchomieniu Orcasa wszystkie projekty zaczęły się kompilować bezbłędnie.

Po przyjrzeniu się paskom zauważyć można nowe menu Test oraz dodatkowa pozycja w menu kontekstowym "Create Unit Tests". W VS2008 zintegrowano obsługę systemu w stylu NUnit, jUnit służącego do jednostkowego testowania poszczególnych funkcji, klas, modułów projektu.

Kolejny feature jest przydatny dla programistów ASP.NET oraz projektantów interfejsu w XAMLu. W końcu dodali możliwość podzielenia okna na dwie części: kod strony i tryb wizualny. Minusem tego rozwiązana jest fakt, że okno można podzielić tylko w poziomie..

W przypadku XAML jest możliwość dzielenia zarówno poziomego:

jak i pionowego:

Więcej nowych ficzersów jak narazie nie zauważyłem. W porównaniu do poprzedniej wersji poprawiono trochę szybkość działania projektów opartych na WPF. Aczkolwiek i tak jeszcze trochę optymalizacji jest koniecznych.

Dokumentacja MSDN nawet uwzględniając fakt, że również jest w wersji beta jest dosyć dobrze przygotowana. Prawie wszystkie elementy .NET 3.0 są opisane wraz z podaniem przykładowego użycia w niemal każdym języku dotnetowym.

Na koniec porównałem jeszcze ile ten Orcas zajął mi miejsca na dysku. I tutaj kolejny plus tego środowiska. Instalując go zwolniłem 1GB przestrzeni dyskowej, co według mnie jest dużym zyskiem.