Istnieją sobie dwa serwery fizyczne S1 i S3, są ze sobą spięte siecią. Wczoraj na S1 instalowałem kolejny wirutalny serwer S2 na platformie Hyper-V. Dodałem jedną wirtualną kartę sieciową i podłączyłem ją bezpośrednio z kartą fizyczną S1. Teoretycznie wszystko powinno działać, ale niestety nie do końca. Komunikacja z S1 do S3 przebiega bezproblemowo, z S2 do S3 również, z S1 do S2 już niestety nie. Co jest naprawdę dziwne, gdyż według dokumentacji (troszkę lakonicznej) i doświadczenia z sieciami opartymi na oprogramowaniu VMWare powinno wszystko działać..

Problem udostępniania Internetu na wirtualnej maszynie rozwiązałem poprzez ponowne wywołanie kreatora roli Routing and Remote Access. Przedtem o ile wybrałem domyślne ustawienia dla sieci VPN to teraz wybrałem opcję konfiguracji NAT. Po wybraniu interfejsu zewnętrznego oraz interfejsów sieci prywatnych wszystko ładnie automagicznie się skonfigurowało.

Ale tutaj pojawia się kolejna wada sposobu konfiguracji routingu. Aby skorzystać z kreatora należy wpierw wyłączyć usługę Routing and Remote Access (kliknięcie prawym przyciskiem na nazwie w drzewki i wybranie Disable Routing and Remote Access, a następnie włączyć ponownie w sposób analogiczny. W tym momencie ukaże się nam odpowiedni kreator ustawień. Fajnie gdyby odpowiednia opcja pokazała się w menu Action tej usługi.., ale zapewne tak nie będzie.

Teraz zostało mi już tylko skonfigurowanie serwera VPN..

Po zainstalowaniu pierwsze co zrobiłem to zainstalowałem Hyper-V (tutaj należy dodać, że podczas instalacji systemu nie należy zmieniać lokalizacji na inną niż standardowa – English US – gdyż ta usługa nie będzie działać). Menadżer wirtualnych maszyn jest całkiem całkiem, integracja z konsolą MMC robi swoje;). Następnie stworzyłem nową wirtualną maszynę z dyskiem 35GB, który stworzył względnie szybko, i zainstalowałem kolejny raz Windows Server 2008. Tym razem instalacja wydłużyła się już do prawie godziny z tego już nie jestem zachwycony .

Instalacja SQL Servera 2008 na wirtualnej maszynie poszła już całe szczęście dosyć szybko, a w między czasie postanowiłem skonfigurować sieć. I tutaj zaczęły się schody. O ile w konkurencyjnym produkcie VMWare Server (VMWare Workstation) wystarczy włączyć w ustawieniach karty sieciowej opcję NAT i wszystko się robi automatycznie, to tutaj już tak łatwo nie ma. Wpierw należało zainstalować rolę Network Policy and Access a razem z nią NPS (aby stworzyć połączenie VPN – ale to później będę potrzebował) oraz Routing and Remote Access. Jak narazie stanąłem w tym miejscu. Męczyłem się chyba ze dwie godziny kombinując jak tutaj udostępnić Internet na maszynę gościa, ale wszystkie próby zakończyły się niepowodzeniem. Dokumentacji w Internecie jest jeszcze mało, a pomoc systemu Windows o ile w niektórych momentach była bardzo pomocna, to w tym przypadku zawiodła.

Wrócę do tego problemu może trochę później...

1. Zrestartowanie systemu - zbyt długotrwałe
2. Zahibernowanie i odhibernowanie - patrz wyżej
3. Przejście w stan wstrzymania - trwa to już dużo krócej

Cały czas stosowałem trzecie rozwiązanie, ale w końcu zaczęło to być lekko denerwujące..
Po przejrzeniu wyników z google znalazłem się na forum wsparcia Microsoftu. Już na pierwszej stronie ludzie z MS wypowiadają się, że to wina NVidii i/lub ATI i ich sterowników. Ale upgrade do najnowszych wersji nie przyniósł żadnego skutku.

No to wczytałem się w dalsze posty na tym forum i ktoś opublikował rozwiązanie, a właściwie obejście, nie do końca eleganckie ale działające
Oto i one:

1. Uruchomić menadżer urządzeń
2. W gałęzi "System devices" odszukać urządzenia "ACPI lid"
3. Otworzyć właściwości urządzenia i przejść na zakładkę "Driver"
4. Kliknąć "Update driver"
5. Wybrać opcję "Browse my computer for driver software", a następnie "Let me pick.."
6. W następnym okienku odznaczyć "Show compatible hardware"
7. A teraz najlepsze ze wszystkiego: z listy "Manufacturer" wybrać "(Standard system devices)" i z listy modeli... "Volume manager" (tak, tutaj jest napisane "Volume manager")
8. Klikamy next, next instalując sterowniki, restartujemy system
9. Cieszymy się ponieważ czarny ekran już do nas nie zawita (chyba, że co innego się zepsuje...)

Co lepsze nikt ze wsparcia MS nie odpowiedział na tamtym forum na to rozwiązanie, a i chyba, żadnej stosownej poprawki także nie opublikował.. Dziwny to jest system..

W Windows Vista pojawiają się czasem takie głupie błędy, ale jednak muszę ten system pochwalić Udało mi się pobić mój rekord uptime Wyniósł on prawie 13.5 dnia. Jako dowód poniższy screen:

Według mnie jak na Windowsa na stacji roboczej jest to całkiem dobry czas. Zwłaszcza, że przeżył bardzo dużo, instalacja Visual Studio Orcas'a, SQL Server, plus duże ilości oprogramowania rozwojowego. Niestety musiałem zainstalować jeszcze parę poprawek w związku z czym konieczny był restart.
I jakby co to wiem, że na serwerach czas uptime jest kilkakrotnie większy

Odpaliłem VMWare Server utworzyłem sobie na szybko jakąś bezdyskową wirtualną maszynkę, podmontowałem jako CD-ROM obraz z gparted i odpaliłem. Ładnie wszystko się uruchomiło, pierwszy rzut oka na gparted - wygląda bardzo podobnie do PartitionMagica i jest równie intuicyjny. Czyli soft do partycjonowania już miałem.

Następnie poszukałem gdzieś po menu VMWare'a i znalazłem ciekawą możliwość bezpośredniego podpięcia urządzenia USB do wirtualnej maszyny - wniosek: jestem w domu . Podłączyłem dysk, gparted ładnie go wykrył, zmieniłem wielkość partycji NTFS do 70GB (10GB na Debiana jest wystarczające). Zamknąłem wirtualną maszynę, podłączam dysk do Windowsa i... wszystko ok

Czekał mnie teraz kolejny etap instalacji: Debian. Ponieważ w domu nie miałem zbyt szybkiego internetu instalacja z sieci raczej nie wchodziła w rachubę, kilkunastu płyt raczej też nie byłbym w stanie ściągnąć.. potrzebowałem czegoś co posiada już paczki z jądrem, menadżerem okien, kompilatorem.. Pogrzebałem na półce i.. znalazłem: Knoppix Dwoma słowami: idealny wybór. Utworzyłem nową maszynę wirtualną tym razem jednak zamiast obrazu dysku wybrałem dysk fizyczny. Wsadziłem płytkę do wirtualnego napędu zabootowałem i elegancko się uruchomiło KDE. Teraz tylko przerzucić go na dysk. Poszukałem trochę i znalazłem gotowy skrypt napisany właśnie w tym celu. No to podłączam ponownie dysk na USB i odpalam instalacje. Najpierw pyta się na jakich partycjach zainstalować Knoppixa i przy okazji uruchamia jakiś menadżer partycji. Tworzę 1GB partycję SWAP a reszta idzie na roota. Klikam dalej i zaczyna się kopiowanie. Kolejna faza zakończona.

Restartuje maszynę i KDE ładnie się uruchamia z dysku, wykrywa potrzebny sprzęt i przedstawia się od razu jako Debian Pierwsze co robię to apt-get update i apt-get upgrade. Niech pościąga sobie to co potrzebuje (razem chyba około 60MB). Ściągam jeszcze paczkę ze sterownikami do mojej karty WLAN Broadcoma 43xx i instaluję. Skoro na wirtualnej maszynie Linuks ładnie działa to można sprawdzić czy na normalnym sprzęcie też się uda. No to restart.

Z menu bootowania wybieram dysk USB, Pokazuje mi się ekran GRUBa, wybieram domyślne jądro i... zwieszka. Restart i kolejna próba. Tym razem jednak dopisałem acpi=off do linii startowej i uruchamianie się zaczęło. Zakończyło się pytaniem o nazwę użytkownika pod czarną konsolą (coś jest nie tak - Xsy się nie uruchomiły). Przechodzę do /etc/X11 edytuję xorg.conf i zmieniam driver grafiki z "vmware" na "nv". Restart menadżera okien i wita mnie piękny ekran logowania Instalacja zakończyła się sukcesem.

Dla testów restartuje komputer, wybieram Windowsa, i próbuję uruchomić Linuksa spod VMWare'a, skutek: działa! Czyli zyskałem możliwość odpalenia Debiana jako system gość pod Windowsem, a także jako system hostujący. Teraz zostało już tylko dopieszczenie mojego nowego systemu operacyjnego. Ale na ten temat nie będę się już tu rozpisywał.